Autumn Bells off Elquinta's Forrest en Jaziva Bieke of Mistic's Tale http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/ Autumn Bells off Elquinta's Forrest en Jaziva Bieke of Mistic's Tale 2.0 Autumn Bells off Elquinta's Forrest en Jaziva Bieke of Mistic's Tale http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/ 2012-02-08T05:41:00+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32047


De winterwandeling eindigde met een wandeling van met beide dames. Hier Bieke met haar stok. Wat kan een hond dus blij zijn met een stukje hout.



Autumn is hier gewoon voor geroepen om terug te komen. Maar voor een snoepje doet ze dit gewoon heel snel.



De sporen van Autumn stonden de dag daarna nog maagdelijk in het sneeuw. Deze foto is dus van de kant genomen waar ze niet naar toe mocht gaan. Wanneer je goed kijkt aan de overkant zie je dus duidelijk dat daar meer dan een hond heeft gestaan. Je zou ook kunnen zeggen aan de sporen dat er twee honden zijn overgelopen. Dat is dus niet zo de beide sporen zijn van Autumn alleen.



We zouden kunnen zeggen dat Autumn hier voorstond op een fazant. Dat was ze dus niet maar ze was ze wel aan het zoeken.



Kijk het bewijs dat Autumn het absoluut geen probleem vindt om over het ijs te lopen.



Kijk het is zeer moeilijk om van Bieke mooie foto´s te maken. De enige manier wanneer dit kan is wanneer ze op ons aan het wachten is en dan moet ik nog snel zijn.



Kijk maar hoe snel ik moet zijn. Zoek de verschillen. Kleine tip denk aan een ouder iemand zonder gebit.



Twee gelukkige honden, tenminste dat hoop ik maar.



Autumn in stand.





Gewoon wat bomen in de winter. Hoewel dit straatje ook zeer fotogeniek is in de lente en in de zomer.



Laagste temperatuur die middag voor ons. De ochtend waren we begonnen met -15,5 graden. Was het toch vier graden warmer geworden.
]]> 2012-02-08T05:41:00+01:00 2012-02-08T05:41:00+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32054

Na een warme maaltijd en even wat foto's van binnen uit gemaakt riep de buitenwereld om weer te komen kijken.



Eerst maar de kleine boon in onze tuin op de foto gezet. Nu is dit een boom die neergezet is door de gemeente Wij huren een stukje grond van de gemeente en hebben daarom dus deze boom in de tuin staan.



Daarna het kleine schattige huisje op de foto gezet.



Ondertussen was Waalwijk wakker geworden en kwamen er meer mensen naar buiten. Meer jeugd op de schaatsen en ouders met kinderen die sleetje aan het rijden waren.





Voor ons in de straat staan naast grote eiken ook een aantal platanen. Als vruchten maken ze van deze zaadbollen. Heel mooi in op een winterse dag.



Ondertussen werd het fietspad schoongemaakt. Nu de jongen die voor de sneeuwschuiver uit fietste bleef op zijn gemakje fietsen. Ik zou een stuk zenuwachtiger zijn.



Detail van een tak in het bosje.



Eigenlijk doet dit niet echt Nederlands aan. Tenminste dat vind ik dan. Het is wel ontzettend mooi en ik ben blij dat ik het op de foto heb kunnen vastleggen maar echt Nederlands nee.



Soms moet je even omhoog kijken om bijzondere taferelen te zien. Hier een buizerd die door een wordt weggejaagd door een kraai. Normaal gesproken zien we dus hier ook geen buizerd in de stad. Net buiten de stad zitten er genoeg.



Hier dus een een kauwtje een ander dan die aan de begin van de wandeling.



Op een gegeven moment maar van het halve zolen park afgegaan richting het ziekenhuis. Voor het ziekenhuis ligt namelijk ook nog een mooi stuk misschien ook mooi genoeg voor wat foto's.



Zoals wat mooie huizen



Mooie  grote bomen en ruimte.



Dit bleek Luna te zijn. Een hond die kwam aan donderen terwijl ik op mijn knieën zat. Maar die uiteindelijk rustiger ging lopen naarmate ze dichter bij mij kwam.





Aan de bomen kun je al zien dat de zon zijn werk doet. Aan de zonkant van is de sneeuw al verdwenen.



Een van de nieuwere hondjes die in de beurt zijn komen wonen. De eigenaren woonden er al maar het hondje is er pas komen wonen.


]]> 2012-02-07T05:23:00+01:00 2012-02-07T05:23:00+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32063 ]]> 2012-02-06T06:51:38+01:00 2012-02-06T06:51:38+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32049

De start van de winterwandeling. Na de wandeling met de hondjes waarbij het ontzettend mistig was terug naar huis even een pyjamabroek onder de spijkerbroek aangedaan. Camera gepakt, rugzak gepakt en op naar het centrum om boodschappen te halen.

 



De zon as aan het proberen om erdoor heen te breken maar dit ging nog niet zo best.



Wanneer je niet beter weer dan zou je zeggen dat dit een heel groot park was. Nu eigenlijk is dat het dus niet. Je hebt een sloot wat ruigte en dan heb je weer een aantal drukke wegen liggen. Maar wanneer je de positie goed uitkiest lijkt het heel wat.



Hoewel ik het heerlijk buiten vond waren er maar weinig mensen buiten. Op een paar fietsers na dan die misschien ook niet konden wachten om naar buiten te gaan. Hoewel ik de fiets dan niet als vervoersmiddel had gekozen.



Soms moet je voor een foto net van het pad af om iets moois te krijgen. Ook moet je even opletten dat het geen auto in het midden door het beeld rijdt. Zo lijkt het ook net of je in niemandsland bent. Dit zijn we niet want dit is nog steeds het Halvezolenpark een aangekleed fietspad dwars door Waalwijk.



Het was ondertussen weer mistig geworden geen weer om foto's te maken dus op naar de supermarkt om boodschappen te gaan doen. Dat werd dus opletten om niet al te veel mee te nemen maar ja voordat ik het wist stond ik buiten met een overvolle rugzak en twee plastic tassen. Niet echt handig om foto's te gaan maken. Buiten gekomen was het heerlijk weer de mist was helemaal verdwenen en de wereld lag klaar om gefotografeerd te worden. Het kauwtje hierboven was eigenlijk een cadeautje. Het was meer de bedoeling om de sneeuw op de takken te fotograferen maar het kauwtje mag er ook zijn.



Hetzelfde boompje maar dan zonder vogel.



Kijk het sneeuw weer. Nee nu de zon scheen viel de sneeuw langzaam maar zeker van de bomen waardoor het leek alsof het weer sneeuwde.



Goed blijven rondkijken en dan zie je de mooiste dingen op de meeste vreemde plaatsen.



Soms komen ze je gewoon tegemoet lopen.



Voor andere moet je even door de knieën voor het mooiste resultaat.



Voor andere moet je weer goed omhoog kijken.



Bijna weer thuis en ondanks de twee extra plastic tassen toch een aantal leuke foto's kunnen maken.



Thuis gekomen en daar deze duif op de foto gezet.
]]> 2012-02-06T05:27:00+01:00 2012-02-06T05:27:00+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32048

Hoezo?? zul je misschien denken het is toch heel gezond om te gaan wandelen en met een hond erbij toch ook veel leuker dan helemaal alleen. Dit klopt ook maar soms gebeuren er dingen die niet gebeuren wanneer je geen hond hebt. Nu om met het eenvoudigste te beginnen destijds heb ik een hond genomen om te gaan wandelen en om buiten te komen. Kijk wanneer je zo in je eentje buiten loopt is dat echt niet zo gezellig. De hond is dus echt in huis gekomen om mij het huis uit te krijgen. Waarom is het wandelen dan zo funest voor je gezondheid. Je zou zeggen je bent buiten lekker frisse lucht en je bent aan het bewegen beter kan niet. Klopt helemaal totdat het volgende je overkomt.

Met Zanne is me dit overkomen. Zanne was nog maar een pupje die ik net een paar dagen in huis had. Hartje zomer was ik haar in een bos aan het uitlaten. Het had al een poosje niet geregend en de tractorsporen waren ondertussen ontzettend hard geworden. Nu moet je weten dat ik vrij los in elkaar zit dus dan in springen op zo'n spoor niet zo goed idee want dan klapt de enkel dubbel. Nu zonder zanne was is daar niet geweest en had ik zeker niet staan springen.

Maikel heeft alleen nog meer pech. De eerste keer was het echt gewoon Bieke's schuld kan er echt niets anders van maken. Ze liep Maikel gewoon ondersteboven. Nu moet je van goede huize afkomen om dat voor elkaar te krijgen maar dat heeft ze dus voor elkaar gekregen. Een geluk voor Maikel was dat hij het zag aankomen en dus zijn val kon beïnvloeden. Dus geen botbreuken of kneuzingen dit liep goed af.

Vandaag was Maikel niet zo gelukkig. Deze keer konden we geen directe schuldige aanwijzen. Alleen was het dus wel zo dat we daar liepen omdat we de honden gingen uitlaten. Of we daar nog vaker gaan lopen dat is nog maar de vraag. Eerst een hert een aantal maanden geleden dat door de beide dames vakkundig werd opgejaagd (gdvrd). Nu het volgende weer. We noemen dit plekje het homobos. Gewoon omdat er dus van alles afspeelt tussen mannen onderling. Op zich een heel mooi gebied om te lopen. Dit zijn namelijk velden omringt door een zandpad.

Nu op een van die zandpaden is het dus gebeurt. Voordat het zo koud was hebben we een natte periode gehad. Nu in een zandpad waar veel gereden wordt door tractoren krijg je dus ook sporen waar het water goed in kan blijven staan. Gaat het dan vriezen dan wordt dat ijs. Gaat het dan sneeuwen dan zie je dit ijs niet. Met een beetje pech glijd je dan uit en val je op je stuitje dat is dus hetgeen wat Maikel is overkomen.  Soms is het wandelen dus niet zo goed voor je gezondheid.
]]> 2012-02-05T14:52:54+01:00 2012-02-05T14:52:54+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32042

Wat baal ik nu dus van de camera. Binnen in de camera moet er iets schoon gemaakt worden. Normaal gesproken heb ik daar met mijn foto's geen last van maar met dit mooie winterweer dus wel. Desondanks vond ik dat ik jullie deze foto toch moest laten zien. Kijk ik hou gewoon van dit winterweer. Eerst zijn de dames meegegaan met de ochtendwandeling. Helaas was het op de plek waar we aankwamen zo mistig dat de camera dus weer liet zien dat hij schoongemaakt moet worden. Wat ontzettend jammer was anders hadden we een hele mooie foto gehad.

De winter van 2011/2012 heeft heel lang op zich laten wachten. Gelukkig voor mij hebben ze besloten om het op een vrijdag te laten sneeuwen zodat ik op zaterdag de hele dag foto's kon gaan nemen. Het was 15,5 graden onder nul toen we wegreden voor de ochtend wandeling. Dan kun je begrijpen dat Bieke er zo kan zien. Vooral omdat die gek het ook nog leuk vind om in de sneeuw te happen. Maar ze hebben er plezier in totdat ze last krijgen van sneeuwballetjes onder de poten. Van mij mag het nog even duren deze kou. Sneeuw mag er ook volop vallen maar het zou leuk zijn wanneer dat in het weekend gaat gebeuren.






]]> 2012-02-04T21:02:15+01:00 2012-02-04T21:02:15+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32035

Ja Autumn heeft soms van haar momenten waarop ze niet luistert maar het lijkt erop dat we het toverwoord hebben gevonden. Tijdens de avondwandeling liepen we op een gebied met aan beide kanten een sloot. Nu op dit moment zijn de sloten dus dicht gevroren. Het is dus niet de bedoeling dat madam naar de overkant loopt om daar haar eigen gang te gaan. Bieke en Autumn stonden bij het riet onder aan de dijk. Autumn en Bieke staan beide te twijfelen wat ze zullen doen het ijs op of niet. Bieke vertrouwt  het zaakje niet en luistert op het moment dat we haar terug roepen. Autumn denkt lekker puh dat ijs dat draagt me wel en als het me niet draag dan kom ik daar zelf wel uit. Dus Autumn stond aan de overkant te kijken van kijk hier sta ik dan en jullie kunnen met niets maken. Totdat Maikel het helder idee kreeg om heel hard snoepje te roepen. Autumn wist niet hoe snel ze weer moest terugkomen. Dus wanneer Autumn niet wil komen dan roepen we maar heel hard. SNOEPJE......


]]> 2012-02-03T20:04:45+01:00 2012-02-03T20:04:45+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32031

Het is weer tijd om Autumn en Bieke klaar te stomen voor de veldwerkwedstrijden. Voor Autumn wil dat zeggen dat we er ook voor moeten zorgen dat ze 15 minuten hard over de velden kan  lopen. Nu was ik dus begonnen met 's ochtends vroeg te gaan fietsen. Nu dat is nu dus ook weer afgelopen dit in verband met de kou. Waarschijnlijk kan Autumn daar wel goed tegen maar ik ga geen dingen forceren. Kijk wanneer ik me met een extra laag moet kleden tegen de kou lijkt het me niet handig om met een hondje te moeten gaan fietsen. Vooral ook niet omdat de wegen nu vol met pekel liggen. Die pekel zou ook niet goed zijn voor die poezelige voetjes van Autumn.

Dus fietsen is van de baan. Nu heeft Maikel een afspraak gemaakt om op een zaterdagochtend op echte velden te gaan trainen. Heel fijn een een afspraak die zeer gewenst is alleen het weer gaat ons tegen werken. Wanneer we goed naar de nieuwsberichten luisteren en eigenlijk meer naar de weersverwachting krijgen we het bericht dat het morgen gaat sneeuwen. Ze verwachten zo 3 a 5 cm sneeuw. Daar gaat de training. Het is heel leuk om met de honden te gaan lopen in de sneeuw alleen trainen is niet zo netjes.
]]> 2012-02-02T20:41:13+01:00 2012-02-02T20:41:13+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32029

Dit is een speciaal moment. Het gebeurt namelijk niet zo vaak dat de beide dames samen op een bank liggen. Vooral niet wanneer ze er zelf voor kiezen. Dit ligt dus aan Autumn, zij ligt liever alleen en met hoge uitzondering mag er iemand bij komen liggen. Nu was de situatie eigenlijk alleen andersom. Bieke lag op de bank en Autumn kroop erbij. Voor Bieke is dit geen probleem. Voor haar geld het motto hoe meer zielen hoe meer vreugd. Dus dat Autumn erbij kwam liggen dat moet dan ook een reden hebben. Dat waren niet de nieuwe kussens waar ze op ligt. Nee op die plek scheen het winterzonnetje op de bank. Daarom wou Autumn daar dus liggen. Nu als we daarvoor naast Bieke moeten liggen dan moet dat maar zal Autumn gedacht hebben.
]]> 2012-02-01T20:05:00+01:00 2012-02-01T20:05:00+01:00 http://autumnbells.mijnweimaraner.nl/article.asp?blog=32018

Soms dan denk je wat voor mensen lopen er nu toch rond. Nu heb ik even besloten om dus in de ochtend te gaan fietsen. Autumn is niet altijd een lieverdje aan de fiets en met het lopen niet. Bij sommige honden moet Autumn nu eenmaal laten horen dat ze aanwezig is. Wat er nu laatst gebeurden oh wat was ik toch kwaad. Nu ik was gezellig met Autumn aan het fietsen en omdat het donker is probeer ik een route uit te kiezen waarbij ik op een fietspad fiets dat vrij van de weg ligt.

Nu kwam ik op een gegeven moment ergens een hoek om en daar liep een vrouw met twee honden die ze los had lopen. Nu moet je ook weten dat dit ook een vrij druk fietspad is. Deze vrouw had geen kleine hondjes bij. De eerste was een zeer forse labrador gevolgd door een  Newfoundlander. Autumn zat dus aan de fiets vast aan een klein touwtje. Ze had dus geen bewegingsvrijheid of met andere woorden geen ontsnappingsmogelijkheid. Normaal gesproken fiets ik gewoon door maar wanneer een Newfoundlander op het midden van een fietspad loopt dan kun je geen kant op.

Als eerste kwam de labrador reu kennismaken met Autumn. Nu daar had ze dus geen zin in en met een paar salto's en wat gesnep werd de labrador door de vrouw meegenomen. Ondertussen dacht Autumn dat het gevaar voorbij was totdat de Newfoundlander dacht dat Autumn gedekt moest worden. Autumn stond met haar billen richting mijn voorwiel. Ik stond met de fiets tussen mijn benen en de newfoundlander was zeer geïnteresseerd in de billen van Autumn. Autumn was ondertussen best bang geworden en mevrouw was waarschijnlijk niet wakker genoeg om haar beer tot order te roepen.

Nu dan is het dus aan mij omdat te doen. Hoe doe je dat wanneer je dus geen kant op kunt. Ja je gaat gewoon weg schreeuwen. Met een vloek en een sodermieter op was de Newfoundlander zo aan de kant en konden we weer verder. Hoewel de stang was ondertussen weer zo verschoven dat die ook niet goed stond. Maar we hebben bereikt wat we moesten bereiken een vrije doorgang op een overvol fiets pad.
]]> 2012-01-31T05:59:00+01:00 2012-01-31T05:59:00+01:00