Na een verplichte pauze mocht ik weer aan het werk. Nu op naar Beerse een plaatsje net over de grens in België. Na Arendonck de tweede wedstrijd dus in België. Voordat we naar Beerse konden hadden we afgeproken om in Nuenen Winter op te pikken. Deze keer waren we met twee honden en vier mensen op pad. Een geluk deze keer hoefde ik dus niet te beginnen met het down liggen. Een gelukje of niet daar komen jullie zo wel achter.

 

Nu heb ik dus de neiging om bij het eerste apport iets vreemd te doen. Was dat in het begin van mijn training door de eend of konijn niet te pakken nu vertoon ik andere keuren. Het maak dus niet uit bij welke proef het is maar het eerste apport doe ik dus vreemde dingen. In Arendonck was dat doordat ik de eend neerlegde en weer oppakte. Doe ik nooit tijdens de trainingen. Nu begon ik bij het kort apport aan een ere ronde. Dat is niet netjes want ik moet gewoon meteen naar het baasje toe. Een geluk is dat ik de eend dus gewoon vasthield dus met veel moeite een voldoende gehaald. (13 punten of in NL 6,5). Oja de keumeester wou ook nog mijn eend nakijken. Ik kan af en toe best wild zijn maar tot nu toe heb ik het wild nog niet gemolt.

 

Na het kort apport was het apport uit het water aan de beurt. Dit deed ik gewoon heel goed. Alleen wou ik dus niet gaan zitten en voordat de eend op de grond viel had het baasje de eend maar snel uit mijn bek gepakt (18 punten of een 9)

 

Nu het volgen. Dit ging ook ontzettend goed. Ik hem heel mooi gevolgd alleen ben ik bij een van de bochten toen ik los liep een beetje achter gebleven. Hierdoor heb ik dus 19 punten gekregen (9,5).

 

Daarna het blijven liggen dit was dus een fiasco. Dankzij de welwillendheid van de keurmeester 12 punten gekregen maar dit had net zo goed een nul kunnen zijn. Nee het baasje moet toch wat strenger optreden voordat ze wegloopt. Ga hier niet in detail want het was gewoon niet goed wat ik daar heb gedaan.

 

Na het fiasco van het blijven liggen mocht ik laten zien dat ik gehoorzaam was. Dus het baasje geeft me vrij en ik ga als een speer weg en voordat de keurmeester en het baasje het in de gaten hebben zit ik achter wat bosjes. Het baasje fluit er gebeurt niets, ze fluit nog een keer nog geen reactie van mij, na het derde fluitsignaal kwam ik als een speer uit de bosjes vandaan. Het baasje krijgt nog een opmerking van de keurmeester dat ik het nu wel heel goed moet afwerken moet het nog een voldoende zijn. Dat doe ik dus ook en ik heb weer 12 punten binnen. Normaal gesproken kom ik meteen wanneer het baasje fluit alleen nu moest ik echt mijn behoefte doen en daar heb ik geen pottekijkers bij nodig. Het baasje heeft me wel uitgelegd dat ik dat toch beter in zicht kan doen dan ziet de keurmeester wat ik doe en krijgt het baasje geen opdracht om mij terug te fluiten.

 

Ondanks was drempels was het basisbrevet binnen. Ooit heeft het baasje keurmeester horen zeggen dat de c-proeven of de basisproeven vaak vergeten worden met het trainen en dat de kwalitieit van die proefen zeer slecht zijn. Ben ik ook mee eens niet alleen hetgeen wat ik zelf heb laten zien maar als ik kijk hoe de beste honden volgen is dat ook vrij treurig.

 

Nu op naar de Africhtingsproeven. Als eerste het verloren apport geen probleem een dikke vette 20 punten (10). Hierna het markeerapport. Dit is een heel ander verhaal. Hoewel de mensen die de proef hadden uitgezet zeiden dat het geen moeilijke proef was zeggen de cijfers iets anders. 4 van de 20 honden hebben deze proef gehaald dat wil toch wel zeggen dat de proef moeilijk was. Autumn heeft hoewel ze in de goede richting zat te kijken de eend niet zien vallen en daardoor dus ook niet gemarkeerd. De eend (vrouwtjes eend dus bruin) was ook moeilijk te zien tegen een achtergrond van bomen. Dus hier een nul. Jammer maar helaas was wel terecht.

 

Na het markeren verder naar het over water. Het baasje dacht in het begin dat ik dus niet over water wou gaan. Deed wat moeilijk met het in het water gaan. Gelukkig rook ik in het water de eend al. Dus het commando zoek apport was dus niet echt nodig want ik wist al waar de eend lag. Na twee keer verpakt te hebben ben ik dus netjes teruggezwommen naar het baasje. Goed uit het water gekomen en netjes voor gaan zitten. Hier dus dan ook 17 punten voor gekregen.

 

Al met al dus met de hakken over de sloot en wel een papiertje binnen gehaald. Ook weer een goede oefening geweest. Het baasje heeft ook geleerd dat ze meer wedstrijden moet lopen. Niet alleen voor mij maar voornamelijk voor zichzelf. Ze moet ook namelijk wat meer zelfvertrouwen krijgen en niet zo nerveus worden tijdens de proeven. Want ik maak daar gebruik van. Dit jaar nog een KNJV wedstrijd dan is dat ook weer voorbij.

 

 

 

Het baasje heeft geprobeerd om een tweetal foto's te zoeken die een beetje op elkaar lijken en waar er een duidelijke verschil moet zijn tussen vroeger en NU. De foto boven is genomen in november 2008 en de foto onder in augustus 2010. Op de bovenste foto ben ik dus net 6 maanden oud en hieronder dus 3 jaar en 2 maanden. Zijn er nu dan ook overduidelijke verschillen? Dat is een goede vraag. Ik ben wel wat gespierder geworden. Ook is mijn ribbenpartij wat dieper geworden maar voor de rest vind ik het wel meevallen. Volgens mij ben ik dus niet echt een hondje waaraan je duidelijk kunt zien dat ik in de loop der tijd ben uitgezwaard. Mochten jullie er iets anders van vinden dan hoor ik dit graag.

 

 

Hierbij nog een kleine aanvulling op het stukje Belgisch Kampioen. Na geschreven te hebben wat het baasje had geschreven zijn er wat vragen naar boven gekomen. Dit zou je hebben kunnen lezen in de reacties die er waren. Om het helemaal duidelijk te krijgen, heeft het baasje weer contact opgenomen met de vereniging. Het geen wat verteld is klopt. Ik ben dus de derde weimaraner langhaar met de Belgische Kampioenschaps titel. Het baasje weet nu ook waarom maar vindt niet dat ze dat moet vertellen. Voor ons is het duidelijk en het baasje heeft dus geen onwaarheden verteld. Dat is iets wat ze namelijk probeerd te voorkomen.

 

De loopsheid zit erop, tenminste dat zou nu ongeveer elke dag kunnen zijn. Komende zondag is het weer zover dan mag ik weer meedoen aan een wedstrijd. Om er heel zeker van te zijn dat ik geen probleem vorm voor de reuen op de wedstrijd ben ik woensdagavond weer gaan trainen. We waren er maar met drie hondjes, ik, Fay en Rody. Met andere woorden ik het enige teefje tussen de heren. Nu mooier konden we het niet hebben om te trainen. Van te voren heb ik wel aangegeven dat wanneer de beide heren teveel op mij zouden reageren dag zou ik gewoon naar huis gaan.

 

Nu ze waren wel in mij geïntreseerd maar gelukkig niet tot het opdringere. Op het moment dat ik heel dicht langs ze heen liep hadden ze toch sterk de neiging om te willen gaan ruiken. Na een opmerking van hun baasjes waren ze weer helemaal bij de les en gingen ze gewoon door met werken. Dit kan dus twee dingen betekenen. Of dit zijn twee reuen die heel goed naar hun baasjes luisteren. Of mijn luchtje is wel interessant maar niet zo heel interresant meer. Het eerste klopt zeker wanneer er geen loopse teef in de buurt is en we zijn er nu dus ook achter dat het klopt wanneer er een loopse teef die op het einde loopt dat Fay en Rody dan naar de baasjes luisteren.

 

Maar het baasje vindt dat ik de testcase heb doorstaan. Ik ben niet meer zo interessant voor honden. Tenminste dus niet meer zo interessant voor honden die goed luisteren. Als het goed is vind je dit soort honden ook op een wedstrijd. We zullen zien wat er gaat gebeuren. Het zou mooi zijn wanneer we weer een diploma kunnen halen.

 

Hoewel niemand het wil toegeven geeft de natuur al volop aan dat de herfst is begonnen. Ook al zijn de bladeren nog volop groen de herfst hangt in de lucht. Wat hangt er dan in de lucht zul je misschien denken. Nu het is al een heel stuk vochtiger 's ochtends vroeg en dan bedoel ik niet wanneer je wakker wordt en het regent volop. Nee dan heb ik het over de mooie dagen.

 

 

Ook is het licht aan het veranderen. Hoewel het licht nu nog heel hard kan zijn zie je ook al een goude gloed te voorschijn komen. Het is natuurlijk jammer dat de zomer erop zit maar het kan natuurlijk ook nog heel mooi nazomeren. Ook de herfst heeft zijn mooie dagen. Afgelopen woensdag was daar een mooi voorbeeld van.

 

 

Dus het baasje is er op uit gegaan met mij. Eindelijk zag ik weer andere honden. Hoewel je dit niet op de foto's terugziet. Het baasje gaat ervan uit dat mijn loopsheid nu over is. Ik ben zeker op het einde van mijn loopsheid dus de problemen met reuen is nu over.

 

 

We zijn naar Tante Yessie's favoriete plek geweest de Kaatsheuvelse IJsbaan. Het was wel vreemd om daar zonder Tante Yessie te lopen maar zoals je op de bovenste foto kunt zien heb ik stokken gehaald voor twee. Stuur mij erop uit om een stok uit het water te halen en alle stokken die op mijn weg liggen neem ik mee.

 

 

In een uurtje lopen heb je bos, zand, hei en duinzand oh wat een geluksvogel ben ik toch om hier te mogen wonen. Nu dit was dus een klein fotoraportage van een wandeling in de Loonse en Drunense Duinen. Ben vandaag wel een aantal hondjes tegengekomen maar de meeste hondjes mochten niet met mij spelen.

 

 

Nee vandaag waren er vooral oude chagarijnige mannen in het bos met hondjes die vooral geen contact mochten maken met andere honden. Wie weet zouden ze misschien wel enge ziektes oplopen.

 

 

Ach geef mij een stok en ik ben weer happy. Het baasje heeft wel meer foto's gemaakt maar vond het nu wel genoeg geweest. Ach misschien zie je de andere foto's binnenkort wel weer ergens verschijnen. Als slot wil ik zeggen dat ik hoop dat we nog meer van deze herftswandelingen kunnen maken in de komende maanden.

 

Zo af en toe moet je door een ander worden wakker geschud. Nu mijn baasjes moeten wat vaker worden wakker geschud dan een ander baasjes. Waarom nu dan weer. Deze keer heeft het dus met het veldwerk te maken. Tijdens het trainen voor het veldwerk was er ook iemand anders aan het trainen. De mevrouw die aan het trainen was had een Duitse Staande Draadhaar en was naar de MAP= (Meervoudige Apporteer Proeven) in Almkerk geweest. Deze wedstrijd was ongeveer een half uurtje van de trainingsplek.

 

Omdat de hond waarschijnlijk iets niet goed had gedaan en deze mevrouw al geen diploma kon halen was ze weggegaan. Op de terugweg zag ze het trainingsveld liggen en dacht ach laten we het veldwerk maar gaan trainen. Alleen was ik daar al samen met Ezsra. Nu de Duitse Staande Draadhaar komt in dezelfde groep uit als waarin Ezsra uitkomt en dit zijn dus weer iets meer de specialisten. Deze mevrouw is ook een bekende in het veldwerk want het baasje van Eszra kent haar van het Veldwerk.

 

Het baasje roept vaak dat ik niet wil lopen maar dat is eigenlijk niet zo. Ik wil zelfs heel goed lopen maar omdat er zoveel luchtjes hangen ben ik dus bang dat ik iets mis. Dus loop ik gewoon heel voorzichtig. Deze mevrouw zei dus ook dat ik met heel veel verwachting het veld afliep. Zie je baasje ik ben dus gewoon te veel verwend. Ook kreeg ik een complimentje over mijn kophouding. Nu moet ik wel zeggen dat die ook steeds beter wordt. Ik krijg nu namelijk in de gaten dat wanneer ik met mijn neus hoog in de lucht ga lopen dat ik veel meer ruik. Ben dus wel blij met de opmerkingen die deze mevrouw heeft geplaatst. Soms heb je dit weer nodig.

 

Nu ben ik veel gewend wat betreft alleen zijn maar sommige dingen zijn toch nieuw voor me. Toen ik geboren was had ik dus een moeder en wel 10 broertjes en zusjes. Met andere woorden ik had geen moment rust. Daarna kwam ik dus bij de baasjes en daar waren Tante Zanne en Tante Yessie. Wil niet zeggen dat in constant bij hen in de buurt was. Tenminste dat was altijd de bedoeling. Langzaam maar zeker moest ik dus afscheid nemen van mijn beide Tante's. Helaas zo gaat het in het leven.

 

Dat wil dus zeggen dat ik nu dus zonder medehonden mijn leven moet slijten. Nu is het misschien een beetje vreemd om te zeggen dat ik daar geen probleem mee heb gehad maar dat is nu wel zo. Nee ik had allang overdacht dat het zo ver moest komen. Dus wanneer er aan de baasjes wordt gevraagd en hoe reageert Autumn dan kunnen ze niets anders zeggen dan dat ik geen reactie geef.

 

Wanneer het fotobaasje op zakenreis is dan is dat wel een ander verhaal. Gelukkig had het veldwerkbaasje vrij genomen zodat ik toch een beetje werd beziggehouden. Ik heb het fotobaasje zien weggaan. De laatste tijd komen de baasjes samen ook thuis alleen nu kwam dus alleen het veldwerkbaasje terug. Nou ik heb de hele avond bij de achterdeur gewacht totdat het baasje terugwas. Maar dat gebeurde die avond dus niet. Zelfs de volgende ochtend was ze niet terug.

 

Ik heb rond een uur of half 8 ook maar een beetje gejammerd om het aandacht van het veldwerkbaasje te krijgen. Dit is ook gelukt en hij heeft me even mee naar buiten genomen ook daar even gekeken of daar het fotobaasje was maar nee hoor. Ze kwam pas die avond laat terug. Heb haar toen maar een groot welkom thuis gevoel gegeven en nu hoop ik dat ze niet meer weg hoeft. Nu waren er toch ineens wel heel veel weg.

 

Het baasje heeft van te voren al eens aangegeven wat ze over het vereningsleven dacht. Nu dachten de baasjes dat is leuk mensen met dezelfde hobby gezellig bij elkaar. Iedereen heeft wel iets voor elkaar over want daarom ga je bij een vereniging. Nou het blijkt dus heel anders te zijn het is meer haat en nijd dan saamhorigheid. De baasjes hadden dit dus al heel snel ondervonden maar ze komen nog steeds heel veel vreemde dingen tegen.

 

Oke ik weet ook dat wanneer je in het bestuur of zelfs een helper bent dat je het nooit goed doet maar soms gebeuren er dingen. Zoals laatst. Binnenkort start het veldwerkseizoen weer de wedstrijden zijn vrijgegeven en de inschrijvingen zijn open. Nu wanneer je weet hoe dit spelletje een beetje gaat dan hou je de site van de KNJV in de gaten. Wanneer je helemaal op de hoogte wil blijven dan wordt je lid van de KNJV want op het moment dat het wedstrijdschema daar gepubliceerd wordt dan weet je dat je moet gaan inschrijven en wel zo snel mogelijk anders is er geen plaats.

 

Er is ook nog een blad de jachthond en ook daar wordt het wedstrijdschema doorgegeven. Ben je niet zo op de hoogte hoe het allemaal werkt dan blijf je kijken naar de webpagina van je rashondenvereniging. Tja en dan schuif je dus uit bij de weimaranerverening. De eerste keer dat er iets op de KNJV site vermeld werd, was op 5 augustus. Dus heel netjes de site van de weimaranerverening in de gaten gehouden en wat lees ik tot mijn verbazing. De allereerste keer dat er uberhaupt iets op de site te lezen was is op dinsdag 24 augustus met de mededeling dat de wedstrijd vol is.???????

 

Ja daar wacht je dan op met je goed fatsoen. Is dit een ramp, nee helemaal niet want we hadden toch al besloten om deze keer geen wedstrijden in Nederland te doen. Dit omdat het voor een heel groot gedeelte plaats vindt door de week en in het hoge noorden. Nee wij zakken dit najaar weer naar het zuiden af en gaan in België en paar wedstrijden lopen. Het blijft natuurlijk wel vreemd en misschien voor mensen die niet zo bekend zijn met het veldwerk wordt het zo niet gemakkelijker gemaakt om mee te doen.

 

Hallo hierbij even een overzichtje dit alleen om mijn ego te strelen. Je ziet hier alle certificaten die ik in de tussentijd heb ontvangen. Wat betreft de shows zie je dus alleen de kampioensschapscertificaten en niet de uitslagen van de shows. Alles is een beetje opgeleukt met wat foto's van mij ertussen. Nu veel kijk plezier.

 

 

Ach baasje moet dat nu echt. Kijk eens ik heb al veel te veel prijzen en bekers mee naar huis genomen voor mij hoeft het echt niet meer. Nu waar gaan we dan heen, helemaal naar Maastricht deze keer. Ach ik zal mijn best wel gaan doen maar ik garandeer helemaal niets. Ik heb het wel gehad met die shows. Oh wat hoor ik nu is daar mijn halfbroer dan weer o dat wordt gezellig. Ja en dat is dus waarom we naar Maastricht gaan. Alle prijzen die we willen hebben zijn binnen of zitten nog in de pijplijn voor de officiële papieren. We hebben ook met de fokker afgesproken dat we tot en met het vierde jaar minimaal twee shows zouden doen en twee officiële jachthondenproefen.

 

Het is natuurlijk helemaal leuk wanneer je dit dan ook nog met je Franse Halfbroertje kunt doen. De shows dan wel te verstaan. Dus daarom naar Maastricht geen verplichtingen alleen een leuke dag. We zullen zien wat het gaat worden. Omdat er dus ook geen verplichtingen aan zitten in het baasje ook niet bang om dit alvast te vertellen. Dus nu echt de laatste show van het jaar de show in Maastricht.