Autumn Bells off Elquinta's Forrest en Jaziva Bieke of Mistic's Tale

Uitlaten versus trainen

2012-05-18T05:39:00+01:00

Nu ondertussen weten jullie al wat ons kan gebeuren wanneer we de honden gaan uitlaten. Nu wil ik het hebben over de diverse geuren die ze op kunnen doen. Heel vaak zijn dit dus luchten die wij mensen niet zo lekker vinden. Een geluk is dat we dus in Nederland wonen en er ontzettend veel slootjes zijn waar ze in kunnen. Nog een geluk en dat is dat die slootjes tegenwoordig vrij schoon zijn dus die kunnen heel goed gebruikt worden als spoelwater.

Nu is het dus niet zo dat we de honden maar het water ingooien en hopen dat de luchten dan vanzelf verdwijnen nee we gaan dan maar trainen. We beginnen met een apport uit het water wat eigenlijk niet mag want we moeten gewoon het apport over water oefenen. Maar om zeker te weten dat ze gaat zwemmen gooien we de dummy maar gewoon in het water.

Nu was het makkelijk om de dummy aan de overkant te gooien dus dat hebben we ook een paar keer gedaan. Dus ook het over water hebben we geoefend. De dummy ziet ze dan wel vallen maar ze ziet hem niet liggen. Dus ze moet aan de overkant wel gaan zoeken. Nog een geluk en dat is dat ze niet heel ver weg kan. Twee meter achter het water staat een hekwerk ook staan er veel brandnetels dus dat nodigt ook niet uit om de rest van het terrein te gaan verkennen. Gelukkig kwam ze ook snel terug.

Heeft dit nog geholpen om de lucht kwijt te raken. Nu niet echt Bieke moest thuis toch nog even gewassen worden.

complimenten

2012-05-17T21:21:07+01:00

Bieke is een goede vertegenwoordigster van haar ras. Leuk om mensen te kunnen verrassen met het enthousiasme en de leergierigheid van Bieke. Tijdens de KNJV-training hebben verschillende mensen die al wat langer in het wereldje zitten hun waardering over Bieke uitgesproken. Heel veel mensen zien een heel enthousiast hondje dat heel baas gericht aan het werk is. Volgens veel mensen moet Bieke dus ver kunnen komen. Nu laten we dat maar stapje voor stapje doen. Want het kan wel zijn dat Bieke heel ver kan komen maar dan moet ik dat ook nog kunnen. Een eerste vereiste is nog altijd rust en zelfverzekerdheid nu dat is bij mij soms ver te zoeken.

Maar nu weer even terug naar Bieke. Ze kan ontzettend snel leren dit kan goed zijn maar dat moet je zelf dan ook kunnen. Een voorbeeldje met het verloren apport. Met Bieke hebben we dit eigenlijk nog maar heel weinig geoefend. Afgelopen dinsdag was het zelfs de bedoeling dat ze met een eend terug zou komen. Nu we hebben dit ook wel wat geoefend maar ik kan nu niet zeggen dat Bieke dit doorheeft. Dit moeten we dus ook meer oefen. Terug naar het verloren apport dit hebben we dus gedaan met een eend en een dummy niet zo ver in het bos.

Bieke had beide zo gevonden alleen wist nu niet wat de bedoeling was dus nam ze niets mee. Ik moest even wachten en we zouden het als laatste nog een keer proberen. Nu dat nog een keer werd dus vijf keer. Met als eindresultaat dat Bieke zelf de eend had geraapt en deze kwam brengen. Wauw dit ging heel snel. Het leuke is ook dat zelfs diegene die les gaf ook de resultaten heel leuk vond. Dat is heel leuk om te zien.

Even later weer een compliment gehad en dit omdat Bieke er echt plezier in heeft om te werken. Ook met Bieke heb ik het weer voor elkaar gekregen dat ze zo graag de dummy wil halen dat ze inspringt. (dit wil zeggen dat ze eerder weggaat dan dat ze mag). Ach zeggen ze dat krijgen we er wel uit. Het is beter dat een hond zo veel passie heeft dan geen passie. Een hond zonder passie krijg je niet aan het werk. Ook een paar tips gekregen om dingen iets beter te doen. Nu we zullen eens gaan kijken of dit gaat werken.

Het weimaranervirus

2012-05-14T20:43:51+01:00

Weer een stukje in het Weimaranerblad. Hieronder de tekst zoals die te lezen was.

Wanneer je van drie honden naar ��n hond gaat wordt het stil in huis. Willen we wel of niet een maatje voor Autumn. Autumn had nog het geluk om op te groeien met de beide retrievers. Het gemis was dan ook groot toe ze beide er niet meer waren, niet alleen voor Autumn maar zeker ook voor ons. Nu Autumn zou bijna vier worden dus eigenlijk was de tijd wel rijp voor een tweede hond.

Of toch niet, Autumn kon en kan nog veel groeien in haar prestaties maar daar moeten we dan ook de tijd in stoppen. Een pup zou te veel tijd vragen vooral in het begin. Dan misschien toch een herplaatser. Alleen moest het wel een weimaraner langhaar zijn waarmee we eventueel dezelfde dingen zouden kunnen doen die we nu met Autumn ook doen. Dus het moest een hondje zijn dat de genen had om in het veld ook het een en het ander te kunnen laten zien maar ook het KNJV werk moet aankunnen. Ook mooi zijn wanneer ze wat showtitels zou kunnen winnen. Oja en niet te vergeten het moest een teefje zijn. Nu de eisen waren dus best pittig.

Leve Facebook, hoewel sommige mensen gruwen van dit soort media ben ik er zeer blij mee. Toeval bestaat niet zegt men altijd. Nadat we onze eisen hadden opgeschreven zag ik een berichtje op facebook dat iemand een pup had teruggehaald en dat ze daar eventueel een nieuwe eigenaar voor zochten. Na wat terug rekenen bleek dit dus te mooi om waar te zijn. We zijn bij deze pups gaan kijken toen ze nog in het nest waren. Ook precies wat we zochten, zowel vader als moeder hebben in het veldwerk laten zien dat ze goed zijn. Vergeet daarbij dan ook niet dat ze diverse showtitels hebben dus dit zou wel eens een hondje kunnen zijn wat we zochten.

Daarbij komt ook nog dat we zowel vader als moeder al langer kennen. Vader is een halfbroer van Autumn aan vaders kant en we hebben hem we al een paar keer mogen ontmoeten tijdens onze missie in Frankrijk. Moeder kennen we al een aantal jaartjes langer. Dus na wat telefoontjes en bezoekjes hebben we sinds vorig jaar een tweede weimaraner langhaar in huis. Haar offici�le naam is Jaziva of Mistic�s tale maar wij noemen haar Bieke. Er zijn al wat van de verwachtingen uitgekomen. Zo heeft Bieke haar eerste showtitel binnen en tijdens haar tweede veldwerkwedstrijd heeft ze meteen een Eervolle Vermelding gelopen. Ook met het KNJV werk laat ze leuke dingen zien. Kan niet wachten wat de toekomst ons nog gaat brengen maar we zullen gewoon geduld moeten hebben.

Maikel Damen en Natasja van Heesch.

Foto's apporteren

2012-05-10T19:48:43+01:00

Een tijdje geleden kreeg ik de vraag of ik foto's had van weimaraners die een dummy apporteerde. Dit mochten korthaar of langharen zijn. Nu ik riep maar dat ik even moest zoeken maar dat ik waarschijnlijk wel wat foto's had. Die had ik waarschijnlijk ook wel maar ja dan wil ik ook wel weer bepaalde foto's laten zien. Dus die ochtend meteen de honden mee en foto's maken. Ook in de avonduren weer wat foto's gemaakt. De foto van Bieke rechts gaat wel de foto links van Autumn is niet van zo'n alle beste kwaliteit. De aktie is leuk de kwaliteit dus een stuk minder.

Hondentaal

2012-05-03T20:05:01+01:00

Eventjes geleden ben ik tijdens het uitlaten van de honden een man tegen gekomen met een loslopende labrador reu. Die met zijn staart rechtovereind richting Autumn liep. Nu is Autumn aan de lijn een echte trut dus met moeite hield ik haar vast terwijl Bieke rondjes aan het lopen was. Tja zei die man een goede ochtendgymnastiek. GRRRR.
Dus ik vraag nog vriendelijk of hij zijn hond bij zich wou houden. Nu dat was niet nodig want zijn hond deed niets. Nee hij viel niet uit maar wou dus wel heel duidelijk het mannetje zijn.

Een paar dagen geleden liep ik op de stoep. Aan de andere kant van de weg liep die man weer met zijn hond. Ook nu weer liep de hond rechtstreeks naar Autumn met de staart rechtovereind. Gelukkig was het vroeg en niet zo druk op de weg. Autumn had ik ondertussen weer kort aan de lijn. Totdat ik dacht tja die hond kan me wat. Dus ik geef Autumn gewoon haar hele lijn. Het eerste wat Autumn doet is heel duidelijk kenbaar maken dat ze niet van zijn avances is gediend.

Vanochtend kom ik die man weer tegen. Autumn reageert niet meer op de hond tenminste niet op een afstand. Wanneer die labrador dichterbij komt gaat dat dus ook op een andere manier. De hond nadert Autumn zonder haar rechtstreeks aan te kijken en maakt zich wat kleiner. Dat heeft zich dus opgelost. Het lijkt zelfs dat die man op zijn teentjes is getrapt want ook hij druipt met de staart tussen zijn benen af.

Veldwedstrijd Steenbergen 30 april 2012

2012-05-01T07:33:24+01:00

Afgelopen maandag dus de laatste veldwedstrijd van dit voorjaarsseizoen. Het is een heel goed seizoen geweest. Van de 8 wedstrijden die we hebben gelopen hebben we vijf papiertjes binnengehaald. 2 voor Autumn en 3 voor Bieke. Ja dat wil dus zeggen dat Bieke nog een kwalificatie heeft gelopen. Deze keer weer een primeur. Ze heeft namelijk een kwalificatie gehaald bij een wedstrijd georganiseerd door de Weimaraner Vereniging. Dit is Autumn nog niet gelukt.

Haar Kwalificatie een 3e G. Nu is uitgelegd waarom een G. Bieke loopt goed en kan voorstaan maar ze mist een beetje de brutaliteit om het wild te overmeesteren. Bieke moet nog wat zekerder en brutaler worden. Dat wordt dus gewoon haar nog veel onder wild te brengen. Hierboven was Bieke bezig met haar tweede loop. Ze heeft daadwerkelijk wild in haar neus maar het wil maar niet komen. In de eerste loop heeft ze heel netjes een fazant aangewezen en dit was ook goed gegaan met het schot maar die spanning van elke spier in haar lichaam dat missen we.

Hoe weten we nu dat er wild was terwijl Bieke dit niet liet zien. Nu de deelnemer die na Bieke kwam liep de fazanten en een haas er uit. We hebben wel een hele mooie en gezellige dag gehad. Lekker zonnetjes, veel wind en leuke mensen wat kun je nog meer hebben op zo'n dag.

oud zeer

2012-04-27T20:36:28+01:00

Afgelopen week dus een bevestiging gekregen van iets wat we van het begin af aan al hadden gedacht. Nog voordat Autumn was geboren zijn we al bewust bedonderd en wij niet alleen. Nu moet je niet denken dat we dit niet wisten. Nee we waren hier eigenlijk van het begin af aan van op de hoogte. Waarom hebben we dan niets gedaan? Nu gewoon omdat ik eigenlijk al van het begin af aan wist dat dit allemaal niet goed zou gaan. We hadden al wat meer dingen gezien en we waren zeker niet zo dom om te denken dat het het ons niet zou gebeuren. We hebben het laten gebeuren om zo ervoor te zorgen dat er niets gezegd kan worden en zeker om de touwtjes in eigen handen te houden. Maar waarom schrijf ik dit verhaal het is net zoals de titel al zegt oud zeer. Ik ben blij dat we een bevestiging hebben ontvangen van iets wat we hadden vermoed. Met andere woorden ik kan gewoon op mijn intu�tie vertrouwen. Eigenlijk wist ik dit wel alleen mijn intu�tie is op z'n sterkst wanneer het om iets negatiefs gaat en dat is dan wel weer jammer.

De twee fotomodellen.

2012-04-26T22:37:44+01:00

Soms hoef je gewoon niets te zeggen. De twee modellen bij elkaar. Eigenlijk had Onno er ook nog bij gemoeten maar die had andere idee�n en was ineens weg. Zie je foto hieronder.

Veldwerkwedstrijd IJzendijke deel II

2012-04-25T23:16:51+01:00

Nu nog het verhaal van de wedstrijd zelf. Ach dat zal wel niets zijn want anders had ze er veel eerder iets opgezet. Neee zo is het niet alleen de tijd ontbrak er even aan. Terug naar afgelopen zaterdag. Bieke moest als derde lopen van de negen. De eerste twee honden hadden al fazanten gehad en daar een punt of puntje opgemaakt. Nu was het de beurt aan Bieke. Het was een heel mooi veld met aan de linkerkant een boomgaard. Omdat wij toeschouwers daar in hadden gelopen om naar de voorgangers van Bieke te kijken weten we zeker dar er een fazant vanuit de boomgaard het veld in gelopen.

Aan Bieke de eer om deze fazant te zoeken. Maikel maakte ze los en ze liep van rand naar rand om in het midden toch iets in de neus te hebben. Na wat slagen te hebben gemaakt stak ze ineens naar voren totdat ze stil stond en aangaf kijk hier zit de fazant. Maikel heeft even hard moeten lopen om op tijd bij Bieke te zijn en samen hebben ze de fazant laten vliegen. Na het schot ging Bieke een paar meter naar voren om toch terug te komen naar de plek waar ze vertrokken was. Dit resulteerde zelfs in een applaus vanaf de zijkant waar de fotograaf (M.C. Ribbens) stond.

Dan is het wachten geblazen. Ondertussen zijn er vreemde dingen in het veld gebeurd. Zo heeft de keurmeester twee honden terug laten komen die allebei twee lopen hadden gehad en wild in hun veld waar ze niets mee hebben gedaan. Een derde hond die echt geen wild had gehad behalve haas mocht op aandringen van de baas het toch ook nog een keer proberen om op wild te komen. Dit laatste vind ik helemaal geen probleem maar die andere twee honden maakte dus een puntje. Ze stonden heel even stil om de fazant aan te wijzen maar dit was zo kort dat het de vraag was of dit nu wel of geen kwalificatie zou zijn. Autumn heeft zo bij deze keurmeester een Eervolle Vermelding ontvangen.

Dus dan blijft het wachten op de uitslag. Van de 9 hondjes hebben er 6 een kwalificatie gelopen. De drie hondjes die heel even hebben voorgestaan hebben en G gekregen. Daarna werden werd Bieke besproken. Bieke was een slanke, snelle hond die makkelijk en vlot het veld aanpakt. Met een hoge kop heeft ze de verwaaing van lopende fazant opgepikt. Deze heeft ze gevolgd op en een gegeven moment geeft ze aan en HIER zitten ze. 3e plaats G.
Nou toen vielen we gewoon van verbazing uit onze stoel.

Niet omdat ze een kwalificatie had nee dat was wel duidelijk. Nee voornamelijk om de laagte van de kwalificatie. Kijk wanneer je tijdens de bespreking ook nog iets negatiefs kunt zeggen over de hond oke maar dat had hij niet. Autumn heeft een zelfde kwalificatie gekregen als drie honden die maar heel even hebben gestaan. Een hond liep niet, de andere hond was tot twee keer finaal uit de hand en ocharme ons Bieke heeft niets verkeerd gedaan en ze krijgt ook een G. Wel een geplaatste G maar toch voelt dit heel vreemd aan. Misschien als ze een ander kleurtje had was de kwalificatie hoger geweest.

Wat het nog vreemder maakt is dat dit ook de keurmeester was die Autumn dit voorjaar een kwalificatie in de Open Klasse heeft gegeven. Autumn heeft minder laten zien en zat op een ZG niveau die ze verspilde omdat ze niet luisterde. Bieke heeft mooier werk laten zien in de jeugd klasse en ze krijgt dezelfde G. Terwijl Bieke dus helemaal niet uit de hand was en mooi
gehoorzaam was. In hoevere ze dat moet zijn dan. Jury sport het blijft vreemd en menselijk en daardoor soms onbegrijpelijk.

Veldwedstrijd IJzendijke deel I

2012-04-23T05:33:00+01:00

GEtverdemme weer een verslag over een veldwedstrijd ik heb ze nu al wel gelezen zul je misschien denken. Nu het eerste gedeelte dat hebben we nog nooit meegemaakt dus dat is zeker de moeite waard om te lezen. Wedstrijd dus in IJzendijke, dat ligt in Zeeuws Vlaanderen. Aangezien we daar om 8.30 uur moesten zijn en het toch minimaal 1,5 uur rijden is wil dat zeggen dat we best vroeg weg moesten. We zijn net de straat zijn uitgereden en toen bleek dus dat we een lekke band hadden. Niet zo beetje lek nee hij was zo plat als een dubbeltje.

Dus terug naar huis en band verwisselen. Een geluk bij een ongeluk en dat is dat we echt nog een reserveband hebben en geen thuisbrengertje of een spuitbus om het gat te dichten. Kijk zo rond 6.15 uur is er geen garage open waar je even een nieuwe achterband kunt gaan halen. Ook een wegenwacht heeft waarschijnlijk geen achterband standaard in de wagen liggen. Dus Maikel mocht onder de wagen gaan om de band eraf te halen. Dan heb je een geluk dat je thuis bent en alles bij de hand hebt.

Een plaid om op de grond te leggen. Het had namelijk die nacht nogal geregend dus een dekentje is altijd handig. De reserveband zat vast met een aantal moeren vast. Een van de moeren was dus niet los te krijgen. Gelukkig hadden we nog wat kruipolie in de garage staan maar blijkbaar was er ondertussen al iets kapot gedraaid waardoor de bout weer doorgezaagd moest worden. Ook ijzer zaagjes hadden we in de garage liggen dus na wat zagen hadden Maikel de band los.

Wat bleek de reserveband was zo plat als een dubbeltje. Kijk wanneer de reserveband onder de auto ligt dan pomp je die natuurlijk niet eventjes op. Tja en dan sta je daar met een lege en een lekke band. Het toeval wil ook dat we nog geen maand geleden een nieuwe fietspomp hadden gekocht. Dit is een pomp die werkt met hoge druk. Dus we hebben de autoband kunnen oppompen met een fietspomp. De band erop en even na de bezinepomp om de band goed op te pompen. Daarna konden we dus op weg naar de wedstrijd. Hoewel we ons afvroegen of we wel moesten gaan met zoveel tegenslag.